Վերադաս եղբոր հաղորդակցությունը – 1-ը հուլիսի, 2025թ. (Մաս 2)

Հարց 2։ Քանի որ դու, եղբա՛յր, հաղորդակցվեցիր ավետարանը քարոզելու քսան իմաստուն ուղիների մասին, ավետարանի քարոզիչներից ոմանք որոշ չափով շեղվել են իրենց կիրարկման մեջ։ Նրանք շտապում են դասակարգել ավետարանը հավանական ընդունողներին, որոնք լսել են բոլոր քարոզները, բայց դեռ չեն հասկանում, որպես ըմբռնելու կարողություն չունեցողների, և պարզապես հրաժարվում են նրանցից։ Նաև, երբ նրանք բախվում են ավետարանը հավանական ընդունողների, որոնք ցածր որակի են, մեծ ուշադրություն չեն դարձնում նրանց հետևելուն։ Մենք կցանկանայինք հաղորդակցություն փնտրել այն մասին, թե ինչպես տարբերել ավետարանը հավանական ընդունողներին, որոնք ցածր որակի են, ավետարանը հավանական ընդունողներից, որոնք չունեն ըմբռնելու կարողություն։ Ինչպե՞ս պետք է վերաբերվենք ցածր որակ ունեցողներին։

Պատասխան։ Ավետարանը հավանական ընդունողների՝ ցածր որակի լինելու խնդիրը տարածված է, բայց դա նույնը չէ, ինչ հոգևոր հասկացողություն չունենալը։ Դա չի նշանակում, որ նրանք չունեն մարդկային հոգի կամ որ ունեն կենդանու հոգի, ոչ էլ նշանակում է, որ նրանք ընդհանրապես չունեն ըմբռնելու կարողություն։ Ցածր որակի մարդիկ հաճախ պարզապես դանդաղ են ըմբռնում բաները. նրանք մի փոքր դանդաղ կամ մակերեսային են իրենց ըմբռնման մեջ, երբ լսում են քարոզներ։ Նրանք չեն կարողանում զանազանել բարդ խնդիրները, չունեն սեփական կարծիք և չեն կարողանում որոշում կայացնել։ Ահա թե ինչ է նշանակում լինել ցածր որակի։ Բայց հոգևոր հասկացողությունից զուրկ լինելը տարբերվում է ցածր որակ ունենալուց։ Հոգևոր հասկացողություն չունենալը նշանակում է լիովին անկարող լինել ճանաչելու կամ հասկանալու հոգևոր հարցերը, կյանքի հարցերը և հատկապես հոգևոր ոլորտի հարցերը. ավելին՝ նրանք չեն ընդունում ճշմարտությունը։ Երբ խոսում ես հոգևոր ոլորտի հարցերի և կյանքի հոգևոր հարցերի մասին, նրանք չեն ընդունում դրանք։ Նրանք համոզված են, որ այն բաները, որոնք իրենք չեն կարող տեսնել, գոյություն չունեն։ Օրինակ՝ նրանք չեն ընդունում Սատանայի, չար ոգիների, հանդերձյալ աշխարհի, դժոխքի թագավորի պալատի կամ հոգևոր ոլորտում կյանքի և մահվան գրքի գոյությունը։ Նրանք ասում են․ «Չեմ կարող տեսնել այս բաները, ուստի չեմ ընդունում դրանց գոյությունը»։ Սա մարդ է, որը չունի հոգևոր հասկացողություն։ Ո՞րն է հոգևոր հասկացողության պակաս ունեցող մարդու խնդիրը։ Խնդիրը նրանց հոգին է։ Նրանք ոչ թե մարդկային հոգու, այլ կենդանու հոգու վերամարմնավորումն են։ Կենդանիներից վերամարմնավորված մարդիկ չունեն հոգևոր հասկացողություն։ Կա մարդու մեկ այլ տեսակ ևս՝ նրանք, ովքեր վերամարմնավորվել են չար ոգիներից։ Այս մարդկանցից ոմանք չունեն հոգևոր հասկացողություն, մինչդեռ մյուսները մի փոքր ունեն, բայց խորապես հակակրանք տածող ճշմարտության հանդեպ և ատում են Աստծուն։ Սրանք չար ոգիներից կամ դևերից վերամարմնավորված մարդիկ են։ Մարդիկ, որոնք չար ոգիների կամ դևերի վերամարմնավորումներ են, բոլորն էլ հակակրանք տածող են և ատում են ճշմարտությունը։ Նրանք անհագորեն ագահ են, և նրանց ողջ կյանքն անցնում է իշխանության և շահի համար պայքարելով՝ առանց հաշվի առնելու ուրիշների կյանքն ու մահը։ Նրանք հակադրվում են ցանկացած բանի, որն իրենց օգտին չէ, որքան էլ այն արդար լինի, և կառչում են ցանկացած բանից, որն իրենց օգուտ է բերում, որքան էլ այն սխալ լինի։ Սրանք չար ոգիներից կամ դևերից վերամարմնավորված մարդիկ են։ Նման մարդիկ բոլորն էլ հակակրանք տածող են ճշմարտության հանդեպ և ամենևին չեն ընդունի այն։ Նայե՛ք բոլոր այն ճշմարտություններին, որոնք Աստված արտահայտել է։ Աշխարհի հայտնի մարդկանցից, մեծ գործիչներից կամ քաղաքական գործիչներից ովքե՞ր են ընդունել դրանք։ (Ոչ ոք։) Ինչո՞ւ է այսպես։ Նախ՝ նրանցից ոչ ոք չի սիրում ճշմարտությունը. նրանք բոլորը մարդիկ են, որոնք հակակրանք տածող են ճշմարտության հանդեպ։ Սա կասկածից վեր է։ Բայց ճշմարտությունը չսիրողների հանգամանքները տարբեր են։ Ոմանք վերամարմնավորվել են կենդանիներից և չեն սիրում ճշմարտությունը, որովհետև այն անհասանելի է իրենց։ Մյուսները վերամարմնավորվել են չար ոգիներից և ոչ միայն չեն սիրում ճշմարտությունը, այլև ատում են ճշմարտությունը և Աստծուն։ Երբ նրանք տեսնում են մարդկանց, որոնք հասկանում են ճշմարտությունը, ատելություն են զգում. երբ տեսնում են մարդկանց, որոնք հետևում են Աստծուն, հալածում են նրանց. և երբ տեսնում են մարդկանց, որոնք վկայություն են կրում Աստծու համար, նրանց աչքերն այրվում են կատաղությամբ և մարդասպանական մտադրությամբ։ Ասացե՛ք ինձ, մի՞թե այս մարդիկ չարակամ չեն։ (Չարակա՛մ են։) Հետևաբար յուրաքանչյուրը, որ չի ընդունում վերջին օրերի Աստծու գործը, անկախ նրանից, թե ով է՝ հայտնի քաղաքական գործիչ, թե աստվածաբանության անվանի դոկտոր կամ կրոնական առաջնորդ, Աստծու ոչխարներից չէ և չի փրկվի Աստծու կողմից։ Արդյո՞ք այս հարցը հիմա պարզ է ձեզ բոլորիդ։ (Այո՛։) Երբ հստակ տեսնում ես այս հարցը, արդյոք դեռ կերկրպագե՞ս այդպես կոչված հայտնի մարդկանց, մեծ գործիչներին և քաղաքական գործիչներին։ (Ո՛չ։) Ցանկացած ոք, որ ատում է ճշմարտությունը, դև է։ Ոմանք ասում են՝ «Այս մարդիկ բոլորը շատ հայտնի են։ Եթե մենք կարողանայինք նրանց բերել եկեղեցի, ավետարանն, անշուշտ, կծաղկեր»։ Արդյոք այս մտածելակերպը ճի՞շտ է։ (Ո՛չ։) Ինչո՞ւ ոչ։ (Այս մարդիկ ատում են ճշմարտությունը։ Նույնիսկ եթե նրանց բերեին եկեղեցի, նրանք չէին ընդունի ճշմարտությունը, նաև անհիմն լուրեր ու մոլորություններ կտարածեին՝ Աստծու գործը խանգարելու և անհանգստացնելու համար։) Նրանց մուտքը եկեղեցի վնասակար կլիներ հաղթողներ պատրաստելու՝ Աստծու գործի համար։ Նրանց մեծ մասը դիմակայում է Աստծուն աշխարհում, ուստի մի՞թե նրանք կդադարեին դիմակայել Աստծուն, եթե գային եկեղեցի։ Դա հնարավո՞ր է։ (Ո՛չ։) Նրանց բնական էությունն Աստծուն դիմակայող է։ Անկախ նրանից, թե ուր են գնում, նրանք դիմակայում են Աստծուն, և է՛լ ավելի կատաղի կերպով կդիմակայեին Աստծուն եկեղեցում։ Մի՞թե այդպես չէ։ (Այդպե՛ս է։) Եթե նման մարդը քո բարեկամն է, Աստծու հանդեպ քո հավատը կստիպի նրան հալածել, դատել և դատապարտել քեզ, և նա կարող է նույնիսկ խաղալ քո զգացմունքների հետ, որովհետև հակակրանք տածողը և ճշմարտությունն ատողը դև է։

Հիմա, ինչ վերաբերում է այն հարցին, թե ինչպես տարբերել ավետարանը հավանական ընդունողներին, որոնք ցածր որակ ունեն, նրանցից, ովքեր չունեն հոգևոր հասկացողություն, պետք է իմանաս, որ մարդիկ չեն կարող ըմբռնել կամ հասկանալ Աստծու խոսքերը՝ պարզապես մեկ անգամ լսելով դրանք. դա պահանջում է գործընթաց։ Պարզապես պետք է շարունակես կարդալ Աստծու խոսքերը նրանց համար և հաղորդակցվել նրանց հետ ճշմարտության մասին։ Երբեմն, երբ մեկ անգամ հաղորդակցվես, նրանք կարող են դատարկ հայացքով նայել և ոչ մի արձագանք ցույց չտալ, կարծես չեն կարողանում ընկալել դա։ Ասա՛ ինձ, մի՞թե սա բնականոն է։ (Այդպե՛ս է։) Ոչ ոք իսկապես չի հասկանում Աստծու խոսքերը, երբ առաջին անգամ է լսում դրանք. ես էլ էի այդպիսին։ Երբ Աստված առաջին անգամ սկսեց արտահայտել Իր խոսքերը, լսեցի դրանք և ասացի․ «Սրանք Սուրբ Հոգուց հայտնության խոսքեր են. սրանք Սուրբ Հոգու արտահայտումներն են։ Այս խոսքերն այնքա~ն խորիմաստ են»։ Իսկ դուք բոլորդ ի՞նչ եք մտածում այս հասկացողության մասին։ Այն չափազանց մակերեսային է, բավականաչափ խոր չէ։ Ուստի, եթե ինչ-որ մեկը կարող է ճանաչել Աստծու խոսքերը՝ որպես Նրա ձայն, որպես ճշմարտություն և ի սկզբանե Սուրբ Հոգուց եկող, դա արդեն իսկ բավականին ուշագրավ է։ Մարդկանց մեծ մասը չունի ըմբռնելու այդ կարողությունը, այնպես չէ՞։ (Չունեն։) Հիմա, եթե հաղորդակցվես երկու կամ երեք անգամ, և նրանք սկսեն որոշակի արձագանք ցույց տալ, նրանց աչքերը փայլեն, դեմքին ժպիտ հայտնվի, նրանք զգան, որ քո ասածը ճիշտ է հնչում, և որքան շատ են լսում, այնքան ավելի շատ են հասկանում. ասա՛ ինձ, արդյոք նման մարդը կունենա՞ հոգևոր հասկացողություն։ (Կունենա։) Դա հոգևոր հասկացողություն ունեցող մարդ է։ Հետևաբար, եթե ավետարանը հավանական ընդունողն առաջին անգամ մեր հաղորդակցությունը լսելիս դատարկ հայացքով է նայում, չպետք է շտապես դասակարգել նրան։ Մի՛ ասա․ «Օ՜, այս մարդը չունի հոգևոր հասկացողություն, նա ավետարանը հավանական ընդունող չէ, ես այլևս չեմ քարոզելու նրան»։ Դա ասելու համար դեռ շատ վաղ է։ Եթե նրանք աստիճանաբար սկսեն արձագանքել, երբ հաղորդակցվես երկու կամ երեք, չորս կամ հինգ անգամ, ուրեմն նրանք ունեն հոգևոր հասկացողություն։ Եթե երկու, երեք կամ երեքից հինգ անգամից հետո նրանց իսկապես դուր է գալիս դա, և նրանք հոգում առանձնահատուկ կերպով ազատագրված են զգում ու ասում են․ «Այս անգամ ես գտել եմ մեկին, որն իսկապես հասկանում է ճշմարտությունը։ Հանդիպել եմ մեկին, որը կարող է հաղորդակցվել ճշմարտության մասին։ Ես շատ բան ձեռք բերեցի՝ լսելով քո խոսքը։ Ես պետք է շփվեմ քեզ հետ և մտերմանամ քեզ հետ», ասա՛ ինձ, ի՞նչ տեսակի մարդ է սա։ (Համեմատաբար լավ հոգևոր հասկացողություն ունեցող մեկը։) Նրանք ոչ միայն ունեն հոգևոր հասկացողություն, այլև սիրում են ճշմարտությունը։ Դա հաստա՞տ է։ (Հաստա՛տ է։) Կարո՞ղ է արդյոք ճշմարտությունը սիրող մարդը նման հետաքրքրություն ցուցաբերել մեր հաղորդակցությունը միայն մեկ անգամ լսելուց հետո։ (Ո՛չ։) Ուրեմն, ընդհանուր առմամբ քանի՞ անգամ է պետք հաղորդակցվել նրանց հետ նախքան այս արդյունքին հասնելը։ Դրա համար պահանջվում է առնվազն երեքից հինգ անգամ։ Ուստի չափազանց բարձր պահանջներ մի՛ ունեցեք մարդկանցից։ Եթե տեսնում ես, որ ինչ-որ մեկը դեռ շատ ակնհայտ արձագանք չունի մեր հաղորդակցությունը երեք կամ չորս անգամ լսելուց հետո, և ասում․ «Այս մարդը հավանաբար չունի հոգևոր հասկացողություն, իսկ նրանք, ովքեր չունեն հոգևոր հասկացողություն, չեն փրկվի Աստծու կողմից, ուստի պետք է հրաժարվեմ նրանցից», արդյո՞ք այս մտածելակերպը ճիշտ է։ (Ո՛չ։) Այս իրավիճակում պետք է հիշես քո սեփական արձագանքը, երբ ինչ-որ մեկն առաջին անգամ ավետարանը քարոզեց քեզ երեքից հինգ օր։ Եթե ասես․ «Իմ արձագանքն այն ժամանակ հավանաբար ավելի վատն էր, քան նրանցը։ Ես ավելի բթամիտ ու անզգայացած էի, քան նրանք։ Նրանց արձագանքն իրականում մի փոքր ավելի լավն է, քան իմը», ապա կկարողանաս հանդուրժող վերաբերմունք ցուցաբերել նրանց նկատմամբ և չես շտապի դասակարգել նրանց՝ որպես հոգևոր հասկացողություն չունեցողների։ Դա ճիշտ մոտեցում է։ Պետք է քեզ դնես նրանց տեղը, այնպես չէ՞։ (Այո՛։) Որոշ մարդիկ, երբ ռոմանտիկ զուգընկեր են փնտրում, միշտ մտածում են, որ ուրիշները տգեղ են։ Բայց հետո նայում են հայելու մեջ և մտածում․ «Օ՜, ես է՛լ ավելի տգեղ եմ, ուրեմն ինչո՞ւ էի միշտ բողոքում, որ ուրիշները տգեղ են»։ Ապա նրանք զղջում են, որ ուրիշներին տգեղ են անվանել։ Նրանք ակնհայտորեն ավելի տգեղ են, քան մյուս մարդիկ, բայց չեն կարողանում տեսնել դա։ Մի՞թե սա ինքնագիտակցության պակաս չէ։ Մի՞թե սա հիմարություն չէ։ (Այդպե՛ս է։) Հետևաբար, մենք չենք կարող դասակարգել ավետարանը հավանական ընդունողին որպես ցածր որակ ունեցողի կամ հոգևոր հասկացողություն չունեցողի և որոշել հրաժարվել նրանցից ընդամենը մեկ կամ երկու հավաքույթից հետո։ Մենք պետք է դիտարկենք նրանց բազմաթիվ հավաքույթների ընթացքում։ Եթե մարդկանց մեծ մասը հասկանում է, բայց նրանք՝ դեռ ոչ, ապա գուցե խնդիր կա։ Ավելին, ասա՛ ինձ՝ նույնիսկ եթե նրանք շատ հոգևոր հասկացողություն չունեն և այնքան էլ չեն ըմբռնում կամ հասկանում քո հաղորդակցությունը, բայց համաձայն են քո ասածի հետ, հավատում են, որ դա ամբողջովին ճիշտ է, և պատրաստակամ են ընդունել այն, արդյո՞ք մենք պետք է հրաժարվենք նրանցից։ (Ո՛չ։) Ինչո՞ւ ոչ։ Նման մարդիկ առնվազն որոշակի մարդկայնություն ունեն և խոսում են ողջամտությամբ։ Նույնիսկ եթե նրանք չունեն ըմբռնելու կարողություն, երբ խոսքը վերաբերում է ճշմարտությանը, բավական է և այն, որ նրանք չեն վանվում դրանից և չեն ատում այն։ Նրանք լավ մարդիկ են։ Տեր Հիսուսն այս խոսքերն ասաց Շնորհքի դարաշրջանում․ «Ով ձեր թշնամին չէ, ձեր կողմն է» (Ղուկաս 9:50)։ Ի՞նչ եք դուք բոլորդ կարծում այս խոսքերի մասին։ (Դրանք լավն են։) Ինչո՞ւ Տերն ասաց սա։ (Այս չար դարաշրջանում մարդկությունը խորապես ապականված է, նրանց բնությունը հատկապես դաժան է և հատկապես ատում է ճշմարտությունն ու դրական բաները։ Երբ մենք քարոզում ենք ավետարանը, եթե նրանք չեն հակադրվում, դիմակայում կամ հալածում մեզ, նրանք կարող են համարվել լավ մարդ։) Սրանով Տեր Հիսուսը նկատի ուներ, որ նման մարդիկ շատ հազվագյուտ են. հեշտ չէ ձեռք բերել նույնիսկ նրանցից մեկին։ Այս չարակամ մարդկության մեջ շատ քիչ մարդիկ կարող են ընդունել ճշմարտությունը։ Երբ ավետարան ես քարոզում ինչ-որ մեկին, քանի դեռ նա չի հակադրվում կամ դատապարտում այն և պատրաստակամ է ընդունել, ուրեմն նա մարդկային լավ որակներ ունի։ Պետք է քարոզես նրանց ջերմեռանդորեն և ոչ մի դեպքում չհրաժարվես նրանցից։ Նույնիսկ եթե նրանք ի վերջո ձեռք չբերեն ճշմարտությունը, նրանք առնվազն կարող են ծառայություն մատուցել։ Եթե նրանք չար մարդիկ են, որոնք ատում են ճշմարտությունը, ապա մի՛ քարոզիր նրանց։ Նույնիսկ եթե նրանց բերես եկեղեցի, նրանք չեն կարողանա անգամ ծառայություն մատուցել։ Ուստի ավետարանը քարոզելիս մի՛ կենտրոնացիր այն բանի վրա, թե արդյոք ավետարանը հավանական ընդունողի որակը լավն է, թե ոչ, կամ արդյոք նրանք ունեն հոգևոր հասկացողություն կամ որքան լավ են ըմբռնում։ Քանի դեռ նրանք պատրաստակամ են լսել և ընդունել, մենք պետք է սիրով վերաբերվենք նրանց և պատասխանատվությամբ ձեռք բերենք նրանց։ Ինչպե՞ս է դա հնչում։ (Լավ։) Ուրեմն, ի՞նչ եք կարծում այն այս հարցի շուրջ իմ հաղորդակցվածի մասին։ (Լավ է, հիմա պարզ է։)

Հարց 3։ Ավետարանը հավանական ընդունողներից ոմանք հավատում են․ «Աստված սեր է. Նա չի դատի մեզ»։ Երբ մենք նշում ենք, որ աղետներն Աստծու դատաստանն են մարդկության նկատմամբ, նրանք ասում են․ «Աղետներ միշտ էլ եղել են. սա ոչ մի կապ չունի Աստծու դատաստանի հետ»։ Ինչպե՞ս կարող ենք ավելի արդյունավետ հաղորդակցվել այս հարցի շուրջ։

Պատասխան։ Կրոնական մարդկանց մեծ մասն ունի այս պատկերացումը։ Այդ դեպքում պետք է հարցնես նրանց. «Ասա՛ ինձ, Աստվածաշնչի մարգարեությունները հիշատակու՞մ են վերջին օրերի դատաստանը։ «Հայտնություն» գիրքը մարգարեանու՞մ է վերջին օրերի դատաստանի մասին։ Արդյո՞ք մարգարեական գրքերը կանխագուշակում են վերջին օրերի դատաստանը»։ Աստվածաշնչում ամենաշատը մարգարեացված բաներն են նախ՝ Աստծու վերադարձը, այսինքն՝ Աստծու մարմնանալը և որպես մարդու Որդի մարդկանց մեջ գալը, և երկրորդ՝ վերջին օրերի դատաստանը։ Այս դատաստանը վերաբերում է վերջին օրերի Աստծու գործին. թե՛ Հին Կտակարանի մարգարեական գրքերը, թե՛ Նոր Կտակարանի «Հայտնություն» գիրքը մարգարեանում են, որ Աստված կգա՝ անելու դատաստանի գործը վերջին օրերում։ Աստվածաշունչը մարգարեանում է, որ վերջին օրերում Աստծու դատաստանի գործը նման կլինի ոսկու և արծաթի զտմանը, որ Նա մաքրելու և փրկելու է մարդկությանը փորձությունների և զտման միջոցով։ Սա հստակ մարգարեացված է Աստվածաշնչում։ Աստվածաշունչն ասում է՝ «Եվ երրորդ մասը կանցկացնեմ հրի միջով ու կտաքացնեմ նրանց, ինչպես արծաթն է տաքանում, և կփորձեմ նրանց, ինչպես ոսկին է փորձվում» (Զաքարիա 13:9)։ Ուրեմն, դեռ համարձակվո՞ւմ ես ասել, որ Աստված չի օգտագործի դատաստանը՝ մարդկությանը փրկելու համար։ Դեռ համարձակվո՞ւմ ես ասել, որ Աստված չի դատի մարդկանց։ Ինչի՞ հիման վրա ես սահմանափակում Աստծուն՝ ասելով, որ Նա չի դատի մարդկանց։ Դու հավատում ես, որ քանի որ Աստված սեր է, Նա չի դատի մարդկանց։ Ուրեմն, ո՞րն է Աստծու սիրո քո հասկացողությունը։ Աստված անում է դատաստանի գործը՝ մարդկանց մաքրելու և փրկելու համար։ Ուստի, եթե դատաստանը կարող է հասնել մարդկանց մաքրելու և փրկելու արդյունքին, մի՞թե դա սեր չէ։ (Սե՛ր է։) Եթե ավետարանը հավանական ընդունողն ունի այս պատկերացումը, պետք է նրանց տաս այս հարցը․ «Համարձակվո՞ւմ ես ասել, որ քանի որ Աստված սեր է, Նա չի դատի մարդկանց։ Վերջին օրերում Ամենակարող Աստված անում է դատաստանի գործը և արդեն մաքրել ու փրկել է մարդկանց մի խումբ։ Այս մարդիկ ազատվել են Սատանայի ազդեցությունից և փրկվել են, և ի վերջո, նրանք կբերվեն թագավորություն Աստծու կողմից։ Ուրեմն ասա՛ ինձ, մի՞թե մարդու նկատմամբ Աստծու դատաստանը սեր չէ։ Մի՞թե դա փրկություն չէ»։ Երբ հարցնես նրանց սա, նրանք կպապանձվեն։ Աստծու դատաստանը ճշմարիտ սեր է։ Առանց Աստծու դատաստանի մարդիկ չեն կարող հասնել փրկության։ Ուրեմն ինչո՞ւ է մարդու հանդեպ Աստծու սերն այժմ Շնորհքի դարաշրջանի ողորմությունից և գթասրտությունից փոխվել դատաստանի և պատժի։ Որովհետև մարդկությունը չափազանց խորն է ապականվել Սատանայի կողմից, և նրանց դիմակայությունն ու Աստծուն դավաճանելը չափազանց լուրջ են։ Առանց դատաստանի և պատժի մեթոդի մարդկությանը փրկելու ոչ մի ճանապարհ չկա։ Ուրեմն ասա՛ ինձ, արդյո՞ք դատաստանն ու պատիժը սեր են։ (Այդպե՛ս է։) Եկեք մի օրինակ վերցնենք։ Բոլոր ծնողները սիրում են իրենց երեխաներին։ Ինչպե՞ս են ծնողները սիրում իրենց երեխաներին։ Նրանց մասին սիրով հոգ տանելը սեր է, և հորդորի բարի խոսքերը նույնպես սեր են։ Ուրեմն արդյո՞ք խիստ կարգավարժանքը սեր է։ Արդյո՞ք նրանց խրատելն ու պատժելը սեր է։ (Այդպե՛ս է։) Տեսնո՞ւմ ես, ծնողների սերը իրենց երեխաների հանդեպ շատ դրսևորումներ ունի։ Կարո՞ղ է արդյոք մարդկության հանդեպ Աստծու սերն իսկապես այնքան պարզ լինել, որքան պատկերացնում ես։ Կարո՞ղ է արդյոք դա իսկապես լինել սոսկ ողորմություն և գթասրտություն՝ առանց արդար դատաստանի։ Կարո՞ղ է արդյոք դա հասնել մարդկանց մաքրելու և փրկելու արդյունքին։ (Չի կարող։) Եթե նրանց հետ այս կերպ հաղորդակցվելուց հետո, երբ հիշատակում ես մարգարեությունները Աստվածաշնչի մարգարեական գրքերից և «Հայտնության» գրքից, կարդում ես Ամենակարող Աստծու խոսքերից մի քանիսը նրանց համար և հստակ հաղորդակցվում ես այն մասին, թե ինչպես է Աստված անում դատաստանի գործը՝ վերջին օրերում մարդկանց փրկելու համար, Նրա դատաստանի գործի նշանակության և դրա ձեռք բերած արդյունքների մասին, նրանք դեռ չեն ընդունում դա, ուրեմն նրանք չունեն հոգևոր հասկացողություն։ Նրանք պարզապես համառ ջորի են։ Նման մարդկանց հետ հաղորդակցվելն անհնար է, ուստի պարզապես այլևս մի՛ խոսիր նրանց հետ։

Հարց 4։ Վերջերս ավետարանը հավանական ընդունողներից ոմանք մեր քարոզելը լսելուց հետո չեն ցանկանում շարունակել լսել մեր քարոզները։ Նրանց տեսակետն է․ «Ես զգում եմ, որ այն, ինչ դուք քարոզում եք, լավ է, և ես բավականին հետաքրքրված եմ, բայց մենք նույն եկեղեցուց չենք, ուստի ես այլևս չեմ ուզում լսել»։ Ավետարան քարոզողները նույնպես մի քանի անգամ գնացել են նրանց տեսնելու, բայց նրանք բոլորը քաղաքավարի կերպով մերժել են։ Ինչպե՞ս կարող ենք ավելի արդյունավետ հաղորդակցվել այս իրավիճակում։

Պատասխան։ Ուրեմն ասա՛ ինձ, ի՞նչն է առաջացնում այս իրավիճակը։ Ինչո՞ւ են նրանք քաղաքավարի կերպով մերժում քեզ։ Ո՞րն է այստեղ գլխավոր պատճառը։ Շարունակիր և վերլուծիր դա։ (Նրանցից ոմանք գուցե համացանցում կամ իրենց պաստորներից ու երեցներից լսել են որոշակի բացասական քարոզչություն, ուստի զգուշավոր են դարձել։) Երբ խոսքը վերաբերում է նման հարցերին, նախ պետք է հասկանալ խնդրի էությունը։ Եթե կարողանաս գտնել բուն պատճառը, կիմանաս՝ ինչպես լուծել այն, այնպես չէ՞։ (Ճիշտ է։) Վերցնենք մի օրինակ։ Ենթադրենք՝ քեզ համար ժամադրություն են կազմակերպել, և դու մեկ ուրիշին պատմել ես քո մասին ամեն ինչ՝ ներառյալ հետաքրքրություններդ, անհատականությունդ և այն, ինչին ձգտում ես։ Լսելուց հետո նրանք ասում են․ «Դու հիանալի մարդ ես, բայց ես պարզապես չեմ կարծում, որ կարող եմ սիրահարվել քեզ։ Մենք հարմար չենք միասին ապրելու համար»։ Նրանք քաղաքավարի կերպով մերժում են քեզ։ Ասա՛ ինձ, ո՞րն է խնդիրն այստեղ։ (Նրանք հետաքրքրված չեն. նրանք իսկապես չեն հավանում քեզ։) Դու միանգամայն ճիշտ ես հասկացել դա։ Նմանապես, երբ ավետարան ես քարոզում և խոսել ես այն ամենի մասին, ինչ պետք է, եթե ավետարանը հավանական ընդունողը հասկանում է քո հաղորդակցությունը, բայց դեռ նման բաներ է ասում, ուրեմն կա միայն մեկ պատճառ. նրանք չեն սիրում ճշմարտությունը։ Կարո՞ղ ենք այսպես ձևակերպել։ (Այո՛։) Դա մի փոքր ընդհանրացված է։ Չենք կարող ասել, որ այս բոլոր մարդիկ չեն սիրում ճշմարտությունը։ Ոմանք գուցե չցանկանան լսել, որովհետև նրանք ունեն ցածր որակ, չունեն ըմբռնելու կարողություն և չեն հասկանում այն բանի նշանակությունը, ինչի մասին հաղորդակցվում ենք։ Բայց եթե ըմբռնելու կարողություն ունեցողը դեռ ասում է սա, ուրեմն կա միայն մեկ պատճառ․ նրանք չեն սիրում ճշմարտությունը։ Արդյո՞ք այս տարբերակումը ճիշտ է։ (Այդպե՛ս է։) Հիմա, կա՞ն արդյոք մարդիկ, որոնք քո ասածը լսելուց հետո իրենց սրտերում լիովին ընդունում են, որ ճիշտ ես, և որ քո ասածը համապատասխանում է Աստվածաշնչին, բայց նրանք պարզապես չեն ընդունի այն։ Կա՞ն արդյոք այդպիսի մարդիկ։ (Այո՛։) Ո՞րն է այստեղ խնդիրը։ Նրանք հստակորեն ընդունում են, որ այս խոսքերը համապատասխանում են Աստվածաշնչին, ուստի եթե նրանք անկեղծորեն հավատում են Աստծուն, ինչո՞ւ չեն ընդունում։ Մի՞թե սա հակասություն չէ։ Սա կարող է նշանակել միայն, որ նրանք չեն սիրում ճշմարտությունը։ Կարո՞ղ ենք ասել սա։ (Այո՛։) Ուրեմն ի՞նչ պետք է անես, երբ նրանք քաղաքավարի կերպով մերժում են քեզ։ Օրինակ՝ հրավիրում ես նրանց լսելու քարոզ, և նրանք ասում են․ «Ես այլևս չեմ ուզում լսել. ես խիստ զբաղված եմ»։ Ի՞նչ պետք է ասես հաջորդիվ։ Պետք է հարցնես նրանց․ «Ասա՛ ինձ, արդյո՞ք իմ հաղորդակցության մեջ կա որևէ բան, որը վնասում է քեզ։ Արդյո՞ք դա վնասակար է քո ապագայի համար, Տիրոջ հանդեպ քո հավատի համար։ Եթե կարծում ես, որ իմ ասածը վնասակար է Տիրոջ հանդեպ քո հավատի կամ քո կյանքի աճի համար, կարող ես մերժել, և ես այլևս չեմ խոսի այդ մասին քեզ հետ։ Սակայն եթե ընդունում ես, որ իմ ասածն օգտակար է Տիրոջ հանդեպ քո հավատին, ճշմարտության ձգտմանդ, արդյունքիդ ու հանգրվանիդ, ապա չպետք է մերժես»։ Նրանց այդպիսի մի բան ասելուց հետո տե՛ս, թե ինչպես են արձագանքում։ Եթե նրանք ասեն․ «Լսի՛ր, ես շատ զբաղված եմ. ես պարզապես չեմ ուզում լսել», և չլսեն՝ անկախ նրանից, թե ինչ ես ասում, ապա այդ իրավիճակում պետք է հրաժարվես։ Մի՛ վատնիր քո ջանքերը նրանց վրա. դա անիմաստ է։ Այսպիսով՝ ի՞նչ ես կարծում խնդիրն այս կերպ լուծելու մասին։ (Լավ է։)